منقطع را تعريف مىكنند و مىگويند : « نكاح مزبور عبارت است از اينكه زن مجرد در برابر اخذ اجرت و دستمزد معين و مشخص در مدت و زمانى معلوم و معين ولو چند ساعت و يا چند دقيقه خودش را براى قضاى شهوت و تمتع و اجراى اعمال جنسى در اختيار مرد مىگذارد . » . آنگاه مىگويند : « براى ايجاب و قبول عقد نكاح مزبور در كتب فقه شيعه الفاظ عربى مخصوص ذكر شده است كه قانون مدنى به آنها اشاره و توجه نكرده و مثل اينكه از نظر قانونگذار به هر لفظى كه دلالت بر مقصود بالا ( يعنى مفهوم اجاره و دستمزد گرفتن ) نمايد ولو غير عربى هم باشد واقع مىشود . » . از نظر آقاى نويسنده : الف . قانون مدنى نكاح منقطع را تعريف نكرده و شرايط آن را توضيح نداده است . ب . ماهيت نكاح منقطع اين است كه زن خود را در مقابل دستمزد معينى به مردى اجاره مىدهد . ج . از نظر قانون مدنى هر لفظى كه دلالت بر مفهوم مورد اجاره واقع شدن زن بكند ، براى ايجاب و قبول نكاح منقطع كافى است . من از آقاى نويسنده دعوت مىكنم يك بار ديگر قانون مدنى را مطالعه كنند و با دقت مطالعه كنند و همچنين از خوانندگان مجلهء زن روز خواهش مىكنم هرطور هست يك نسخه از قانون مدنى تهيه و در قسمتهاى ذيل دقت كنند . در قانون مدنى ، فصل ششم از « كتاب نكاح » مخصوص نكاح منقطع است و سه جملهء ساده هم بيش نيست : اول اينكه نكاح وقتى منقطع است كه براى مدت معينى واقع شده باشد . دوم اينكه مدت نكاح منقطع بايد كاملًا معين شود . سوم اينكه احكام مربوط به مهر و ارث در نكاح منقطع همان است كه در فصلهاى مربوط به مهر و ارث گفته شده است . نويسندهء محترم « چهل پيشنهاد » خيال كرده است كه آنچه از اول كتاب نكاح در